HAYVANLARIN en keskin duygusu görme duygusudur. Işık hızı kadar süratlidir. Kartalgiller ve diğer hızlı yırtıcı kuşlar görme duygularının yardımıyla avlanırlar. Bir kaplan, bir keçinin izini koku alma duygusunun sayesinde bulsa bile, avının üzerine atlarken gözlerinin yardımından yararlanır.
Öyle olmakla beraber, birçok hayvanların, bu fevkalade keskin duyguyu altetme imkânları da vardır. Meselâ, koruyucu renk en keskin gözlü bir avcıyı bile yanıltabilir. Bir hayvanın, göze çarpmamak için çevresindeki renklere uyması lâzımdır. Bu tabiî kamuflâj, yani tabiata uyma, bir hayvanın düşmanları tarafından görülmekten kurtulmasını sağladığı gibi, etçillerin de avladıkları hayvanlar tarafından daha az ferkedilmelerini sağlar.

                      Parlak Renkli Postlar da Tabiata Uymakta Faydalıdır

Bazı hayvanların göz alıcı renklerde olmaları, iyi saklanmalarına engel teşkil etmez. Leopar ve jaguar gibi yırtıcı kedilerle -Zürafanın benekli postları, hayvanat bahçesinde kolayca göze çarparsa da, aksine bir ormanda rahatça saklanmalarım sağlar. Bu eserin yazarı Kenya'da bir leoparın, sık bir ormanın önündeki güneşli açıklıkta pusuda durduğunu görmüştü. O sırada 25 metre ötede duran iki beyaz avcı ile yerli hamallar, o noktaya tam on beş dakikadır baktıkları halde, bu hayvanı farkedememişlerdi.
Yabaneşeğinin gayet göz alıcı siyah ve beyaz çizgili postunun da hayvanın derhal göze çarpmasını sağlayacağı sanılabilir. Afrika'nın ağaçsız, otsuz ovalarında bu gerçekten de öyledir. Fakat yabaneşeği susuzluğunu gidermek için sık sık su kenarına inmek zorundadır. Burası ise aslanların avlarına pusu kurdukları yerdir. İşte böylece yabaneşeği, loş bir dekorun önündeki yüksek ve açık renk su kamışlarının arasında göze görünmez olur. Kaplan postunun dikey yolları da aynen böyle, av alanlarının sık çalılıklarım andırır.

                                     Açık ve Koyu Renk Kamuflaj

Aslan, kanguru ve tavşangiller gibi açık ova hayvanlarının postlarında benek veya çizgi cinsinden belirtiler yoksa da, gene de kamuf-lâjlıdırlar. Bu hayvanların karınları genellikle beyaz, yani sırttan daha açık renklidir. En çiğ ışıklar yukarıdan gelerek sırtın rengini açmakta, buna mukabil alt yüzü gölgeye boğarak hayvanın üst ve
alt yüzlerini ayırt edilemez hale getirmektedir. Böylece hayvan hareketsiz durduğu takdirde, bazı ışıklarda silueti yassılaşmış olmakta ve âdeta gözden silinmektedir.
Bir hayvanın postu ekseriya derece darece açılmakta veya koyulaşmaktadır. Böylelikle de, cinsine göre aşağıdan veya yukarıdan görülünce, daha az göze çarpmaktadır. Toprağa yakın yaşıyan birçok hayvanlar toprak rengindedir. Gri renkli sincabın da, aşağıdan bakıldığı zaman ağaçların arasında görülmesini zorlaştıran, gökyüzünün rengine uyan beyaz uçlu kılları vardır.

                               Mevsimlerin Etkisiyle Olagelen Değişmeler

Bir hayvan postunun kamuflâj sistemi her zaman aynı değildir. Mevsimlerin, çevrenin ısısı ile renginde büyük değişikliklere sebep olduğu yerlerde, hayvan postlarının kalınlığı ve rengi de değişmeye uğramaktadır. Meselâ, «ermin» diye de tanıdığımız kakum ile bir tavşan türünün kürkü yazın kahverengidir ve ormanın zemininden ayırt edilmesi zordur. Aynı hayvanların kürkü kışın beyazlaştığından karlı yeryüzünde görülmez olurlar.