Tavşan bakımı konusunda karşılaşılan en büyük problemlerden biri eşyaları kemirmeleridir. Bunu değiştiremeyiz. Bunun önüne geçmeye çalışmak önceden kaybedeceğiniz bir savaştır çünkü kemirmek tavşanın doğası gereği yaptığı bir şeydir. Tavşangiller familyası en az kemirgen familyası kadar kemirir. Kediye fare öldürmemesini öğretemeyeceğiniz gibi tavşana da evdeki eşyaları kemirmemesini öğretemezsiniz. Sadece yüksek sesle tepki vererek (el çırpma veya "hayır" diye bağırmak) bazı eşyaları kemirmekten caydırabilirsiniz. Özellikle el çırpma sesinden korkarak kemirdiği (veya kemirmek üzere olacağı) şeyi bırakacak ve dikkati dağılacaktır.
Tavşanın hem kendisine verebileceği zararı engellemek (elektrik çarpması veya zehirli bir şey yemesi gibi) hem de eşyaları kurtarmak için önlemler alabilirsiniz: Kemirilecek eşyaları izole edip tavşanın dikkatini dağıtmak ve tavşana serbestçe kemirebileceği oyuncaklar vermek bu işin anahtarıdır.
Başka önemli bir nokta tavşanların özellikle 1 yaşından sonra “kemirme kazası” sayısında bir azalma görülmektedir.
Tavşanınızı evde tamamen serbest bırakmak istiyorsanız bunun önlemini çok iyi almak zorundasınız. Tavşanlar için ideal olanı zamanının büyük bir kısmını özel bir odada veya büyük bir kafeste serbestçe geçirip sadece belirli saatlerde ve birinin gözetiminde evin içinde gezinmesidir. Yine ev içinde gezineceği odalar ve mekanların izole edilmiş olması gereklidir, gezinme işinin de birinin gözetimi altında olması gerekmektedir. Bir tavşanın ev içinde yüzde yüz serbestçe dolaşması önerilen bir şey değildir. Eğer evde önlemsiz tamamen serbestçe gezinen bir hayvan isteniyorsa kedi veya köpek tercih edilmelidir, asla tavşan değil.
Kablolar: Tavşanların ev içinde kemirmeyi sevdikleri eşyalar boldur: mobilya parçaları, masa ayağı, kapı, perde, halı, halı püskülü, uzaktan kumanda düğmesi gibi. Hepsi bir kenara, toprağın altıdaki ağaç köklerine benzeyen kablolar tavşanlar için kesinlikle bir vazgeçilmezdir ve kablo kemirmeyen tavşan yoktur. Kesik bir kablonun aleti kullanılamaz hale getirmesi dışında tavşana elektrik çarpması riski de taşıdığı için bu konuda özelikle dikkatli olmak gerekir. Çözüm için yapılacak tek şey kabloları izole etmek ve saklamaktır. Tek tük bulunan kabloların bile saklanması, koli bandı gibi şeylerle ulaşılamaz, görülemez hale getirilmesi gerekir. Kabloların bol bulunduğu yerlerde ise özel süpürgelikler veya kabloları saklamak için kullanılan özel borular içine yerleştirerek tavşanın erişimden uzak hale getirilmelidir. Bunun dışında bilgisayar çevresi gibi kablo cennetlerine tavşan erişimi tamamen engellenebilir.
Ne kadar dikkatli olursanız olun tavşanın kabloları kemirmesini engelleyemezsiniz. Bu yüzden en iyi çözüm uzak tutmak veya saklamaktır.
Diğer eşyalar: Diğer eşyalar için de benzer çözümler kullanmak gerekebilir. En güvenli yol saklamak veya görünmez hale getirmektir, ama kapı ve masa kenarlarını nasıl saklayacağız? Bunlar için başka çözümler mevcut: kapı ve mobilya kenarları şeffaf koli bandı ile kalınca kaplanabilir. Tavsiye edilen başka bir çözüm de kapı ve mobilya kenarlarına sabun sürülmesi veya tavşanların sevmediği söylenen ve yurtdışında satılan elma spreyinden sıkmaktır. Bunların tavşanın sağlığına sakıncalı olabileceğini unutmamak ve yapılacaksa doğal sabunlar seçmek lazım.
Başka bir yöntem iki tarafı yapışkanlı olan bantlardır, bunlar da tavşanın kemirmesini zorlaştırır.
Bunun dışında:
Tavşan zamanının çoğunu geçirdiği yerlere serbestçe kemirebileceği şeyler yerleştirmek gereklidir: Karton kutular, kalın karton plakalar, tahta kutular, sandıklar, süpürge sopaları, eski telefon kitapları gibi. Bunları serbestçe kemirip kemirme gereksinimi bir ölçüde gidermiş tavşan evde gördüğü diğer şeylere saldırmayacaktır. Yukarıda da belirtmiş olduğum gibi 1 yaşından sonra yanlışlıkla kemirilmiş ev eşyası sayısında büyük bir azalma görülüyor. Ancak yine de bunun tavşanın tamamen serbest bırakılıp güvenilmesi gerektiği manasında söylemediğimi belirtmek isterim. Tavşanınız 10 yaşına gelse bile kemirme vakalarının asla sonlanmayacağı bir gerçektir. Bu yüzden önlemleri asla elden bırakmamak şarttır.
Unutulmaması gereken noktalardan biri de boyalı kağıt veya kartonlardır. Bunlar kimyasal boya ve kurşun içerdikleri için kronik zehirlenmelere sebebiyet vermektedir.
