VİRUSLARDA TİTRASYON
Bir virusun enfeksiyözite gücünün hesaplanmasına o virusun titrasyonu denir.
Enfeksiyözite gücüne ise o virusun titresi denir.
Virolojide süspansiyonda bulunan virus
partiküllerinin tümü değil, daima enfeksiyöz
virus birimi saptanır.
Bir süspansiyonun enfeksiyöz virus miktarının
tayini için önce materyalin bir dizi sulandırması
hazırlanır. En çok kullanılan sulandırma faktörü
Log2 veya Log10 tabanına göre yapılan
sulandırmalardır.
Konakçı sisteme göre titrasyon:
1- İn vitro Titrasyon: Hücre Kültürü
a. Makro titrasyon
Hücre kültürü şişelerinde üretilen hücrelere ekim…
b. Mikro titrasyon
Hücre süspansiyonları kullanılarak mikropleytlerde…
2- İn vivo Titrasyon: ETY, Deneme Hayvanı
1. DKID50: Doku Kültürü İnfektif Doz 50
Enfekte edilen doku kültürlerinin yarısında enfeksiyon
oluşturan virus dozuna “DKID50” denir.
2. YID50: Yumurta İnfektif Doz 50
Enfekte edilen ETY’nın yarısında enfeksiyon oluşturan
virus dozuna “YID50” denir.
3. ID50: İnfektif Doz 50
Enfekte edilen deneme hayvanlarının yarısında enfeksiyon
oluşturan virus dozuna “ID50” denir.
4. LD50: Lethal Doz 50
Enfekte edilen deneme hayvanlarının yarısında ölüm oluşturan
virus dozuna “LD50” denir.
PLAK TİTRASYON
Virusların titrasyonu, izolasyonu ve saflaştırılması amacıyla kullanılan bir titrasyon tekniğidir. Plak oluşumu virusların antijenik karakterleri ile ilgilidir.
Plak oluşturma özelliğine sahip virusların enfekte hücre kültürlerinde çoğalması sırasında oluşturdukları etrafı sınırlı boşluklara “Plak” denir.
- Proliferatif
- Litik
- Dejeneratif
SAĞLIKLI BİR PLAK TEST İÇİN;
1- Enfekte edilmemiş kontrolde plak oluşmamalıdır.
2- İnokule edilen virusun plak meydana getirme özelliği olmalıdır.
3- Plak sayısı virusun dozu ile paralel olarak artmalıdır.
4- Plak oluşumları spesifik immun serumlar ile durdurulmalıdır.
5- Aynı virusla yapılan plak testler aynı sonucu vermelidir.