Canina Parvovirus
Tüm dünyada enzootik olarak görülen, enteritis ile seyreden viral bir enfeksiyondur. Köpek gaitasından ilk parvovirus izolasyonu 1970 yıllarında gerçekleştirilmiştir. İzole edilen bu virusa minute virus of canines (MVC) adı verilmiştir.
Etiyoloji
Hastalığın etkeni parvovirus grubundan canin parvavirusdur. Etken serolojik etken olarak kedilerin Panleukopenisi ile yakın ilişki içersindedir. Parvoviruslar tek iplikçikli DNA kapsarlar. Kubik simetrili olup yaklaşık 18-26 nm büyüklüğündedir. Etken zarsızdır, bu nedenle yağ eriticilerine karşı dayanıklıdır. Zarsız olmasına rağmen hemaglutinasyon özelliğine sahiptir. Virus, felin lung kidney (FLF 3), MDCK, Vero, Crandel Feline Kidney (CrFK), feline Embriyonal Fibroblast (FEA), Sekonder Dog Kidney (DK), Norden Felin Kidney (NFCK), Green Monkey Kidney (CV-1), Canin Thymus (ATCC-1430), Canin Fibrosarkoma (A-72), primer köpek böbrek, primer sekonder köpek böbrek ve domuz kan hücre kültürlerinde yuvarlak hücre dökülmesi ile karakterize intra nükleer inklüzyon cisimcikleri CPE oluştururlar.
Virusun üretilmesinde deneme hayvan olarak , köpek ve gelincikler kullanılır. Deneysel enfeksiyonları doğal enfeksiyonlardan daha hafif seyreder.
Virus hücrenin nukleusunda çoğalır ve hücre DNA sının erken G-2 ve G-3 fazlarında ihtiyaç duyar. Sonuç olarak enfekte hücrede replikasyanonu tamamlayan virus gireceği hücrelerdeli G-2, G-3 fazları hazır değilse hücreye giremez ve virus inokulumda kalır. Bu olaya kontakt inhibisyon adı verilir. Kontrak inhibisyon olayı hücrelerin timidin ile muamaelesi sonucu aynı bölünme fazına sinkronizasyonlarını sağlayarak ya da hücre tamamen üremeden virusun inokulasyonu yapılarak giderilebilir.
Epidemiyoloji
Enfekte köpekler dışkı ve kusma yoluyla enfeksiyonu saçarlar.Enfekte köpeklerle aynı ortamda bulunan aşısız köpek ve köpek yavruları kısa sürede Parvovirus ile enfekte hale gelirler.Ortak kullanım alanları mama ve su kapları da enfeksiyonun bulaşması için aracılık ederler.
Patogenez
Parvoviral enteritis,ani bir iştahsızlık ve depresyonla başlar. Bunu takip eden birkaç saat sonra kusma ve şiddetli hemorajik diyare (kanlı ishal) ortaya çıkar.Muayene esnasında yüksek ateş (40-41C ) dehidrasyon (sıvı kaybı) ve deprsyon gözlenir.Şiddetli olgularda endotoksemik şok görülebilir.Yine şiddetli olgularda özellikle çok genç yavrularda ölüm görülebilir.
Köpeklerde parvoviral myokarditis (CPM) ise,ani kalp yetmezliği ile karakterize olup ençok 3-10 haftalığa kadar olan yavrularda görülmektedir.Genellikle,fokal myokarditis ve solunum güçlüğünü izleyerek,kısa sürede ölümle sonuçlanmaktadır.