Özofagomalasi: Postmortal olarak mide salgısının özefagusa geçmesiyle oluşur.
Hiperkeratozis ve hiperplazi: A-vitamini yetmezliği ve klornaftalin toksikasyonunda rastlanır.
Refluks Özofagitis: Hiatus anomalileri, intraabdominal basınç artışı ve preanestetik ajanların etkisiyle alt özefagus sfinkterinin fonksiyonel bütünlü-ğünün bozulması sonucu mide asidinin ve pepsinin özefagus mukozasına geçmesiyle oluşur. Ayrıca kronik mide regurgitasyonu ve kusma olaylarında da şekillenir. Bu yangıyla ilişkili olarak hiperemi, çizgisel erozyonlar ve ülserler oluşabilir.
Eroziv ve Ülseratif Özofagitis: Sığır vebası, CGB, BVD'de gözlenir. Bu hastalıklarda lezyonlar longitudinaldır. Sığırların papuller stomatitisi ve enfeksiyöz rinotrakeitisi, küçük ruminantların Herpes virus enfeksiyonlarında ve kedilerin Calicivirus enfeksi-yonlarında ise fokal nekrozlar şeklindedir.
Özofagus obturasyonu-öbstrüksiyonu (tıkanma) ve stenozu (daralma)
Obturation: Çeşitli yabancı cisimler özofagusta tı-kanmaya yol açarlar. Tıkanmalar özellikle larinks bölge-sinde, göğüs boşluğunun giriş kısmında, kalbin bazisinde ve diyaframatik hiatusun hemen önünde oluşur. Komplikasyonu: Nekroz, plöritis, divertikulum, özofagorespiratorik veya özofagoaortik fistülleşme, ülserasyon ve perforasyon şekillenebilir.
Stenoz: Özofagusa dıştan basınç yapan (kompres-yon) tümörler, apseler ve hiperplastik ya da neoplastik tiroid, timus, servikal ve mediastinal lenf düğümleri stenoza neden olurlar. Gelişme anomalisi sonucu özofagus Aorta, A. Pulmonalis ve Duktus arteriosus ara-sında sıkıştığı zaman da özofagusta daralma oluşur. Özellikle köpeklerde özofagus kaslarının veya kardiyanın krampları şeklindeki kontraksiyonlar spastik stenozlara yol açabilir. Ayrıca nedbesel büzüşmeler ve midenin özofagusa invagine olması durumlarında da daralma oluşabilir.
Özofagus Genişlemeleri
Divertikulum: Özofagus mukozasının kese şeklinde dışa doğru genişlemesi ya da kas tabakasındaki bir defekten (pulsiyon) fıtıklaşmasına denir.
Traksiyon (çekme) Divertikulumu: Özofagus çevre-sinde gelişen fibrotik olayların etkisiyle bu organın duvarı dışa doğru çekilir. Divertikulumlarda biriken içerik lokal yangı, ülserleşme, perforasyon ve fistülleşmelere neden olur.
Pulsiyon (itme): Özofagus lümeninde, obstrüksiyon veya stenozlar nedeni ile basınç artışı sonucu kas tabakasında oluşan zayıflamaya bağlı olarak mukozanın bu defekten dışa doğru fıtıklaşmasıyla meydana gelir. At ve köpeklerde sıklıkla gözlenir.
Özofagus Dilatasyonu: Özofagusta gelişen stenotik bölgenin anteriöründe genişleme ile karakterizedir.
Megaözofagus (Özofagus Ektazisi): Nöromüsküler fonksiyon bozukluğuna bağlı olarak özoffagusta atoni, yumuşama, gevşeme ve lümen dilatasyonu sonucu özofagusun tümünde oluşan genişlemelere denir.
İdiopatik Megaözofagus köpeklerde kalıtsal olup sık-lıkla gözlenir. Sekonder olarak ise Myestenia Gravis, kolinesteraz inhibitörlerinin uygulanması, hipoadrenokortisizm, köpeklerde dev hücreli aksonal nöropati, polimyositis, distemper, Pb toksikasyonu ve chagas hastalığında oluşur.
Parazitler
Sarkosporidiozis: Koyunlarda sarkokistler (1cm, oval beyaz renkli nödüller) ruptura uğradığında eozinofilik myozitis yaparlar.
Gastrophilus Spp; Atlarda, Hypoderma Lineatum; Sı-ğırlarda, Ganglyonema; Ruminantlarda, Spirocerca lupi; Karnivorlarda özofagus duvarında nödüller oluşturur. Oluşan granülomların duvarında fibrosarkom ve osteosarkom gibi mezenşimal tümörler şekillenebilir.