Yerleşim sıklığı ile kümeste birim alanda bakılan hayvan sayısı ifade edilir. Pencereli kümeslerde etlik piliçlerin optimum gelişmeleri için yerleşim sıklığı, 9-13.5 adet/m veya 15-22 kg canlı ağırlık/m dir. Çevre kontrollü kümeslerde uygulanabilecek yerleşim sıklığı ise 15-22 adet/m² veya 30-35 kg canlı ağırlık/m olarak hesaplanabilir.
Yerleşim sıklığında bu minimum ve maksimum sınırlar arasında her yetiştiricinin kendi kümesinde uygulayabileceği sıklık, yerleşim sıklığını etkileyen faktörler kombinasyonunun değerlendirilmesiyle belirlenmelidir. Yerleşim sıklığı arttırıldıkça büyüme, yaşama gücü ve yemden yararlanma gerilemektedir. Yerleşim sıklığının arttırılması birim alanda üretilen canlı ağırlığı yükseltir, bu ise karlılığın bir unsurudur. Yerleşim sıklığının belirlenmesinde yetiştirme döneminin uzunluğu, mevsim ve kümes tipi ile kümes içi koşulları dikkate alınmalıdır. İyi planlanmış ve yeterince ekipman temin edilmiş bir kümeste m de 27 kg canlı ağırlık üretebilecek şekilde yerleşim sıklığı düşünülebilir. Hatta çevre kontrollü kümeslerde bu değer 35-40 kg’ a kadar yükseltilebilir. Ancak ülkemiz koşullarında 27 kg’ın üzerine pek çıkılmamalıdır.
Ülkemizde mevcut işletmelerin durumlarına göre 42 gün içerisinde elden çıkarılan etlik piliçlerin 2 kg ortalama canlı ağırlığa ulaştıkları düşünülecek olursa, iyi şartlarda yetiştiricilik yapan bir işletmenin uygulaması gereken yerleşim sıklığı, m 13-14 hayvandır. Daha kötü şartlara sahip olan işletmelerde ise bu değer, 10-12 civarında kalmalıdır.
Etlik piliçler sıcak aylara nazaran soğuk aylarda %10 daha az alana ihtiyaç gösterirler. Bu nedenle kış aylarında yerleşim sıklığı yaz aylarına göre %10 arttırılabilir.
Yerleşim Sıklığının; Ölüm Oranı, Canlı Ağırlık ve Yemden Yararlan maya Etkisi Aşağıda verılen değerler
Hayvan Başına Alan cm2 Ortalama Canlı Ağır. kg Ölüm Oranı % Yemden Yararlanma oranı
900 1.87 2.1 2.05
800 1.86 2.3 2.06
700 1.84 2.6 2.08
600 1.82 3 2.11
500 1.79 3.6 2.15
400 1.75 4.5 2.20
300 1.70 5.8 2.26